| تبليغات | X |
من / عشق
پاك يعني
سرزمين لحظه
يعني بيداد
عشق من
باختن عشق
جان يعني
زندگي ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق / من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعن
*******
بیا که مرد مردم
تــــو يــــــك ستــــــــاره اي كــــــــــــه؛ بـــــــــراي من سپيـــــــــــــــــــــــــدي
از آســـــــمون آبــــــــــــــــــي؛ بـــــــــــــه قـلب من رسيـــــــــــــــــــــــــدي
تــــــــو اون پــــــــــــــــرنــــــــــــــده اي كه؛ بــــــــــــــــــراي من مياره
خبــــــــــر از آسمونــــــــــــــــها؛ زدشــــــــــــت پـــــــــــــــر ستاره
مــــــن از سحــــــــــــر گــــــذشتم؛ بــــــه نور تـــــــــــو رسيدم
ببـيــــــــــــن چـــــــــــه درد و رنجي؛ زدوريــــــت كشيدم!
ميــــــون بــــــــاد و بــارون؛ تــــــــــرانه از تو خوندم
بــــــــــــــراي دلخوشي هام ؛ ترانــــه اي نخوندم
تـــــــــو لحظه هاي آخـر؛ به داد من رسيدي
ســــرود زنـدگي را؛ به روح من دميدي
بيا كه بي تو سـردم؛ رفيـق آه و دردم
بــــــــــراي بـــــا تـــــــــــو بودن
بيا كه مـــــــــــرد مــــــــردم
بيا كه مـــــرد مــــــــردم
*******
...و چه بی پروا
اوج غرورم را
به مسلخکده ی عشقت کشاندی!
و در آن هنگامه خون و درد
در پوشش طبیبی مهربان
بهر مداوایم آمدی
و ضمادی از فراق
بر کهنه زخم این دل مبتلا نشاندی!
آه؛چه گویمت...؟
که دگر نای گفت و گویم نیست
تنها بشنو
طنین بی صدای شکسته شدنم را
که چه غریبانه
از درون تنهاییم بر می خیزد
و به یاد آرم
آن زمان که می بینی
غنچه ای باران خورده
در شب طوفانی
به شکسته گلدانی دل خوش دارد...
******
اگر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت
ولی بی لطف و احساست چگونه؟
کنم جان را به قربانت چگونه؟
*****
نوشته شده توسط anjelica در Thu 10 Aug 2006 |