تقدیر با تو چشمش گویا دعایم نکرد

با گریه آشنام لبخند مرده ای وای

نفرین با دو دستش انگار اشک پرورد

مگر را به روی تقدیر از دست باد ولگرد

پس کو چه شد کجا رفت عطر نسم شبگرد

شب پرده ای بلند است بر چنگ عشق

شاید چه خاک دیوار مهرش به دل شود سرد

شاید ز آه سردم برگ دلش شود سرد

با چاه می گریستم با یاد مرد دردا

در لابه لای این شب انگار نیست یک مرد

من شکوهی نکردم هرگز ز روگام

بر خاک می نویسم عشق است مایه ی درد

از نرگس دو چشمم خونی می چکید افسوس

دیگر تو را ندیدم دیوار نفرت چه کرد

*******

رفته ای اینک

اما ...

باز می گردی

چه تمنایی محالی دارم!

خنده ام می گیرد

کی بازگردی

******

    با من به مان زيبا ترين دور از تو برمن تاب نيست

                                       در عالم عاشقانه تو تصويري از مهتاب نيست 

      اين گونه سر دادم سخن در محول خود  و كهن

                                       هنگام عبد بندگي جزء سوي تو محراب نيست

      شمع وجودم آب شد احوال مجنون ياد شد

                                       بي نام تو ليلا ي من كاخ دلم را باب نيست

     آهنگ آواز مني شيوايي ساز مني

                                       اكنون كه گفتي با مني ديگر دلم بي تاب نيست

******

 این شعر واسه هر کی که عاشق واقعی است کلی مفهوم داره  این شعر واسه هر کی که عاشق واقعی است کلی مفهوم داره

 ******

همه ی روزگاره پروازم اندوه بود،
بانو مرا قطره قطره دریاب،
در خانه جای سخن نیست،
هیچ کس یورش دل را در خانه ندید،
بانو، من به خانه آمدم و دیدم که عشق چگونه فرو می ریزد
و قلب در اوج رها می شود
مرا دریاب...                                                                          
                                                                                                              

******

حق با تو بود پنجره ای باز نمی شود
                                                    این چشم سرخ محو تماشا نمی شود
شبگرد کوچه های غزل جار می زند
                                                     اینجا دوباره چلچله پیدا نمی شود
طوفان عشق زورق غم شکسته است
                                                   یعنی کسی دیگرمسافر دریا نمی شود
بانوی کهکشان وفا گریه می کند
                                                    زیرا نسیم ، قاصد گلها نمی شود
افسوس میخورم که غزل واژه های عشق
                                                        در کوچه باغ عاطفه نجوا نمی شود
معنای التهاب تو را کشف می کنم
                                                    حق با تو بود، فاصله معنا نمی شود

        ******

 دمیدم نور اميدی ز نگاهـت گيـرم

مستی زندگی از چشم سياهت گيرم

 

هر نگاهت به تنــم آتش تب ميريزد

بوسه ای ده که بدين شعله گواهت گيرم

 

هر زمان می دهدم چشم تو پيغام وصال

و اين پـيام از نگاه ها به نگاهت گيــرم

 

گل لب را به نسيم سخنی رنجه مـدار

که هزاران خبر از طرز نگاهت گيرم

 

می روی در شب ظلمانی ام

تا من از اشک , چراغی سر راهت گيرم

  

           

******

این بار حصار کلمات را می شکنم ودلم را به

قاصدک های آواره می بخشم برای از تو گفتن

نیاز به کلام نیست.

از تو که بگویم اشکها بی بهانه از آسمان کلامم می بارند.

واژه ها در رگ سخنم می جوشندو جملات در نوک قلمم به رقص در می آیند.

وقتی از تو می گویم زمین رهایم می کند تا به آسمانی ترین شعرها عروج کنم

و از شاخه ی ( معرفتت یک بیت بچینم باز هم می خواهم از تو بگویم )

         

******

انگار تا همیشه باید

در پی چشمهای تو ستاره های جاده را سوار کنم

و چه طولانی است

این شبهای بی ستاره ی جاده

                                        

******

عمریه ازت شنیدم تو مال منی ..... من مال تو

باورم شد انگاری دنیا بود و صدای تو

دستای گرمت شفای دستای سردم شده بود

نگاهت یه قاب تو ذهن خسته ی من بود

تو خیالم با تو ساخته یه اشیونه

اما تو گریزان از من بی بهونه

لحظه های بی تو بودن شادی نداشت

حاصل با تو بودن واسه من غم و غصه داشت

کاش بدونی بی تو این دنیا رو نمی خوام

یا بیا یا بدون تا ابد جز تو کسی رو نمی خوام

   

*******

یه زمونی واسه من خدا بودی

از بدیها اون زمان جدا بودی

یه زمون برای افسانه عشق

واسه من اول و انتها بودی

یه زمان دستهای تو پل رسیدن و می ساخت

ذره ذره ی دلم معنی عشق و می شناخت

یه زمون دارو ندارم تو بودی

از تو تنها انتظارم تو بودی

دیگه نیستی اونی که واسش میمردم یه روزی

پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی

تو مثه یک موج ساحل من تو رو دریا میدیدم

تو یه کلبه محقر من تو رو دنیا میدیدم

با نگاهی توی چشمات دنیا از چشمم می افتاد

شاید این گناه من بود تو رو اشتباه میدیدم

اگه اون روزی توی چشمات رقص نیرنگ و میدیدم

اگه اوای دروغ توی حرفات میشنیدم

شاید هرگز تو خیالم بتی از تو نمیساختم

شاید هرگز منه ساده دلو اسون نمی با ختم

دیگه نیستی اونی که واسش میموردم یه روزی

پشیمونم که چرا دل به تو دادم یه روزی

                                       

           

           ******

  عجب رسمیه رسم زمونه                               قصه برگ و باد و خزونه

            قصه عشق ماهی به دریاست                        قصه عشق و خاک و بارونه

                                                                  عجب

                                                                 رسمیه

                                                                  رسم

                                                                  زمونه